The first, the last, my everything ... Dimitri Pollentier

Banden Pollentier bestaat sinds 1985. Dimitri Pollentier kwam er in 1992 bij, nam de zaak in 2016 samen met Nancy over en verhuisde ze in 2018 naar een nieuwe locatie. Merken als Continental, Bridgestone, Michelin, Barum, Uniroyal en Firestone hebben elk hun dealerprogramma: networking, opleiding en meetings, aangevuld met wat vertier. Soms ver weg, soms dichtbij, zoals recent in Den Haag met First Stop. Dimitri heeft er een stuk of vijftien op de teller, waaruit we zijn big three filteren.

The first ... New York

'Van het hotel weet ik de naam niet meer, maar we keken uit op Central Park. We bezochten de Twin Towers, met het observatiedek helemaal bovenin. In Central Park kwamen er plots cheerleaders "oefenen", tot ze Continental begonnen te cheeren. En we deden The Beast, een thrillride op het water. Die bestaat nog altijd: vorig jaar heb ik hem met de kinderen opnieuw gedaan, tijdens ons tweede en zelfbetaalde bezoek aan New York. Eten is belangrijk op zulke events. Veel leuke restaurants, en tijdens de maaltijd kwam er vaak een band of een performer, meestal met muziek die typisch is voor het land.'

The last ... Levi, Fins Lapland

'Begin 2025 trok ik met Continental naar Levi, naar het circuit waar ze hun winterbanden testen. We vlogen via Helsinki naar Kittilä, haalden ter plaatse thermische kledij op en verbleven in het Design Hotel Levi, in het hart van Levi en onder aan de Levintunturi. De eerste avond aten we vier gangen in hotelrestaurant Kekäle, met zijn open houtskoolgrill, de tweede in Saamen Kammi, een traditioneel restaurant op drie minuten stappen. Na een volledige dag op sneeuw en ijs was er nog tijd voor de spa met zwembaden, jacuzzi's en sauna's. De laatste ochtend stond een lokale activiteit in volle natuur op het programma.'

My everything ... Québec, Canada

'Canada in 2004 blijft de meest indrukwekkende reis. We logeerden eerst in het Château Frontenac in Québec, daarna in het Hôtel Sacacomie, een gigantisch blokhuthotel midden in de natuur. Wat het onvergetelijk maakt, zijn de activiteiten en het landschap. Met een watervliegtuig boven de bossen, in volle herfst: zulke bladkleuren heb ik sindsdien nergens meer gezien. Met quads door diezelfde bossen. En wildwaterraften, maar dan het gevaarlijke soort. Na het veiligheidspraatje haakten er een paar af, want in dat koude, wilde water vallen kon je dood betekenen. De monitor vooraan riep constant "links, links, rechts, links". Niet te vergelijken met wat je in België kan doen.'