Eén en al natuurpracht. Dat is Costa Rica, en daar komt het wereldwijde toeristengild zich maar al te graag aan vergapen. Je wordt er bovendien onthaald door een volk met een sterke hang naar vrede en democratie. Het land heeft al meer dan een halve eeuw geen leger meer, en voor drieste dictators wordt allerminst nog de rode loper uitgerold. Voor u – incentivegast – maar al te graag wel!
Voor het Centraal-Amerikaanse land is het toerisme de voornaamste bron van inkomsten. Vooral ecotoerisme – de term lijkt wel voor Costa Rica uitgevonden: het kleine natuurparadijs beslaat maar 0,03% van de aardkloot, maar Costa Rica heeft ongeveer 4,5% van alle bekende biodiversiteit van de wereld. Meer dan een kwart van het land bestaat uit reservaten en beschermde natuurgebieden.
Dat Costa Rica sterke Europese invloeden met zich meedraagt, is duidelijk in de officiële taal: het Spaans. Maar ook in de architectuur en de historische gebouwen. De inheemse invloeden zijn niet meer zo sterk merkbaar, maar bijvoorbeeld wel nog in de tortillas – onontbeerlijk in een typisch maaltijd – of de handgemaakte keramiekwerkjes die aan de toeristische stalletjes verkocht worden.

Gastvrijheid als tweede natuur

De ‘Ticos’, want zo noemen de Costa Ricanen zich graag, staan bekend om hun gastvrijheid, en doen die reputatie graag alle eer aan met een brede glimlach en een gulle handdruk. Ze zijn zelf vol van het natuurschoon dat hun land te bieden heeft, en vertellen je er graag de meest bizarre verhalen over. Kortom, ze zijn misschien wel de allergrootste troef van het land. Het reliëf van het land zelf is vrij grillig, met het Guanacaste Massief, Centraal Massief en Talamanca Massief die zich uitstrekken over de ganse lengte van het land en pieken tot 1000 tot 3000 meter boven de zeespiegel.

Volgende pagina >